YellowDuck.be

Op dag 6 waren we al een beetje bekomen van ons Samaria avontuur, maar toch was het nog te voelen. Niet getreurd, dus de bus (lees: autocar) op naar Chania. De bus in Kreta is een avontuur op zich. Vergeet vooral niet te zwaaien naar de buschauffeur of hij rijdt je gewoon voorbij. Eenmaal op de bus ga je gewoon zitten en wacht je tot de bushelper je ticketjes komt verkopen. In Chania is het nog een ander paar mouwen. De bus stopt op een terrein ter grootte van een voetbalveld die volstaat met andere bussen. Voor de bus terug moet je je wenden tot de "station manager" (een Griek in een houten kotje met een micro).

Chania is een leuke stad waar je een beetje van alles kan beleven. Er is een Venetiaanse haven met een authentieke havenmuur en vuurtoren, maar helaas werd die gerestaureerd, dus konden we er niet op. Veel in Chania staat trouwens in het teken van scheepvaart. Aan de kant van de haven is er het maritiem museum van Chania waar je allerlei leuke weetjes leert over scheepvaart.

Na deze vermoeide dag zijn we dan maar rustig gaan uitblazen op het hotel, want daar dient de vakantie toch een beetje voor, niet?

Wij hadden een bepaald ritme tijdens onze vakantie en dat was: een dag rust, een uitstap, een dag rust, een uitstap, … en dag vier was zo een dag rust. Lekker onder de parasol aan het zwembad en af en toe een plons erin (zoals het een eend betaamt). Dit keer is het ons gelukt om niet in slaap te vallen en te verbranden ;-)

Dag vijf daarentegen was totaal het tegenovergesteld. Veel te vroeg maar net wakker genoeg uit ons nest om de Samaria-kloof te overwinnen. Het was heet, heter, heetst maar we hebben ons niet laten kennen. Om half negen zijn we begonnen en drie uur en half later zaten we uitgeteld aan de uitgang. Allé, het is te zeggen. De eend stapte voorop en ik dretste erachter (zucht). Vandaar, beste lezers, zorg voor goed schoeisel, zonnecrème en een hoofddeksel (zoals wij) als jullie willen proberen ons record te breken…

Op tijd uit ons bed en hop de bus op want wij gaan vandaag een stapje zetten. Eerst even een grot in de bergen bezocht om stalagmieten en stalagtieten te bewonderen. Daarna een klooster bezocht, dat uiteindelijk puur een toeristische attractie scheen te zijn, om uiteindelijk in Elafonissi aan te komen. Een eiland in het zuidwesten van Kreta, omringd door de zee en een van de mooiste stranden van Kreta. Een bijzonderheid is wel dat de zee amper tot aan je knieën komt en je dus te voet van het vasteland naar het eiland kan wandelen. Lekker verfrissend en een ideale afwisseling tussen zon, zee en strand. Wat een pracht van een dag!

Veel inhoud had onze tweede dag niet echt maar genoten hebben we. Lekker lui in een van de blauwe ligzetels aan het zwembad (als je er op tijd bij was tenminste). Veel liggen zonnen, even in de pool duiken en weer zonnen. Tussenin onze maag gevuld met fresh orange juice, café frappé en dergelijks. Heerlijk! Op het einde van de dag tot rust gekomen bij zonsondergang (morantisch ;-) op het dak tussen de airco's…

Na een vlucht van een uurtje of drie zijn we dan vorige week geland op Kreta. Het was vreselijk vroeg opstaan want de taxi stond ons al om 3 uur 's nachts op te wachten. Dat was gelukkig allemaal snel vergeten eenmaal aangekomen. Met de bus hop naar het hotel (Selini Suites in Rapaniana). Een zalig rustig hotel in het westen van Kreta, een lekker mals zwembad (een yellow duck voelt zich gelijk thuis) en een kamer die de hele dag in de schaduw ligt. Een perfecte start van een lekkere week Kreta.