Begin oktober mocht de gele eend voor zijn werk nog eens op uitstap. Deze keer niet ver weg en niet met het vliegtuig. Plaats van afspraak was namelijk Amsterdam. Gezellig met de trein dus, en eerlijk gezegd, dat is rustig en aangenaam reizen. De locatie waar we zaten, Spaces, was ronduit schitterend. Een herenhuis waar je kantoorruimte kan huren. Wat me ook opviel is hoeveel koffieshops er wel zijn in Amsterdam. Elke straat heeft er wel op zijn minst eentje. Vreselijk stinken doen die dingen. De conference was OK maar ik had er ietske meer van verwacht.

De eend zit deze week in het verre Amerika. San Francisco om specifieker te zijn. Het product waar we op het werk ons brood verdienen, FileMaker, heeft jaarlijks een developer conference. Dit jaar heb ik geluk en ben ik met een aantal andere collega’s overgevlogen naar Amerika om deel te nemen aan deze conference. De eerste dag hadden we vrij zodat we San Francisco eens konden verkennen. Samen met Glenn en onze fototoestellen zijn we er op uit getrokken voor een dagje fotoplezier. Alleen de foto’s verwerken is iets meer werk dan verwacht, maar je zal ze wel zien verschijnen.

De eend zit in Amerika, meer bepaald in San Francisco. Met de collega’s zijn we daar voor een conference over Web 2.0. Deze morgen was ik vroeg uit de veren want ik moest op de trein naar de luchthaven. Daarna naar London (jaja, de nieuwe terminal 5) en dan doorvliegen naar San Francisco. Alles begon goed tot we op het vliegtuig naar London zaten. Met een ruime vertraging zijn we dan uiteindelijk toch vertrokken waardoor we net onze aansluiting naar San Francisco niet gemist hebben. Het makkelijke was wel dat we overal voor mochten. Daarna konden we een uur of 11 bakken in een grote Boeing. Aangekomen in Amerika ging de douane heel snel en makkelijk, maar je raadt het al: geen bagage. Nu zijn we hier al enkele uren, maar we hebben nog steeds geen bagage. Gelukkig zijn de koffers ondertussen allemaal aangekomen.

Zondag 3 juni, prachtig weer, heel veel collega's en een tip top ontvangst tijdens de Cortina Kermis. Het gaat hier over een evenement, georganiseerd door onze werkgever, voor alle werknemers, partners en kids. Het was echt gezellig vertoeven op de site van Cortina. Het beste beeld vorm je je door eens door de foto's te snuisteren… Bedankt.

Jammer dat we zo vroeg terug naar huis moesten en het optreden van Eddy Wally misten. Vandaar ook het ontbreken van foto's… Waarvoor onze oprechte excuses Op maandag vertrokken we naar Barcelona en er was nog heel wat voor te bereiden.

Mijn eerste week bij mijn nieuwe werkgever zit er op. Het voelt een beetje aan als verhuizen naar een nieuwe stad. Je kent je weg er niet echt, je loopt nog wat hopeloos verloren, maar het is ook een beetje een ontdekkingstocht. Een klein avontuur mag je wel zeggen. Je leert op een week een massa nieuwe mensen kenne, nieuwe producten stellen zich voor en jij probeert alles bij te houden. Gelukkig gaat de tweede week al een stuk vlotter en weet ik al mijn weg een beetje beter. De volgende weken kan het alleen maar beter gaan, maar eerst gaan Fioon en ik volgende week genieten van 4 dagen Barcelona. Als je tips hebt over Barcelona, laat maar iets horen dan!

Gisteren was het dan zo ver, mijn laatste dag bij Kodak. Een beetje onwennig moet ik wel zeggen, want je moet alles teruggeven. 's Morgens de sleutels van de auto, 's middags volgden de laptop en de GSM hetzelfde traject. Daar sta je dan zonder je vertrouwde gadgets. Een ideaal moment om de laatste keer in Waterloo een lekkere steak te gaan eten en dan een kleine afscheidsdrink te verzorgen. Enkele collega's hadden het niet makkelijk om op tijd op de afspraak te komen, maar daar zat de ring van Brussel voor iets tussen. Als afscheidscadeau heb ik een platinum poster gekregen, gesigneerd door mijn ex-collega's (zelfs die aan de andere kant van de bol). Bedankt collega's. Een supertof cadeau dat thuis een mooi plekje zal vinden! Bedankt voor die bijna 8 jaar bij Kodak en vergeet niet om af en toe YellowDuck.be in het oog te houden. For the English version

Yesterday was the day, my very last day at Kodak. A strange feeling I must admit, because you have to return everything. In the morning, I gave back the car keys, in the afternoon, the laptop and mobile followed the same treatment. Then you are there without your trusted gadgets. A perfect moment to go out in Waterloo to enjoy a nice steak and then give a small farewell-drink. Some colleagues had a hard time to make it on time, but the ring of Brussels had something to do with that. As farewell-gift, I got a platinum poster, signed by my ex-colleagues (even the ones from the other side of the world). Thanks colleagues! A super gift that will find a nice spot at home! Thanks for the almost 8 years at Kodak and don't forget to stop by YellowDuck.be from time to time.

Een maand geleden besliste ik op het werk het roer om te gooien. Na acht jaar werd het tijd om eens iets anders te doen dus bood ik mijn ontslag aan bij mijn huidige werkgever. Ondertussen had ik al getekend bij mijn nieuwe werkgever en begon het aardig te kriebelen om te mogen beginnen. Ondertussen is het aftellen begonnen. Woensdag 16 mei stop ik bij mijn huidig werk en de maandag er op begin ik bij het nieuwe. Ik krijg er zowaar het "eerste-schooldag-gevoel" van. Toch ga ik eens hard genieten van een lang weekend zonder laptop, gsm en bedrijfswagen.

Trouwens, ook gemerkt dat iedereen zich veel strikter aan de snelheidsregels voor smog hield? Het nieuwsbericht van het flitsen van gisteren zal er wel iets mee te zien hebben, niet? Ik weet wel dat van Gent naar Waterloo aan 90 km/u een pokke-lang eind is. Enfin, ik heb me toch eens aan de verkeersregels kunnen houden en heb daarbij moeder natuur een handje geholpen. Mijn gele pluim voor vandaag is dus weer verdiend.

Woensdagavond moest ik naar Turijn. Eerlijk gezegd was ik dit een beetje uit het oog verloren en was ik van de veronderstelling uitgegaan dat ik pas donderdagochtend zou moeten vertrekken. Geen nood, een eend kan snel zijn koffers pakken als het moet. Ik dus woensdagavond de vlieger op en daarna de taxi in richting hotel. Taxi mooi betaald en inchecken in het hotel. "Mag ik even uw identiteitskaart meneer?" vraag de man achter de balie in het hotel. Even voelen in mijn zakken, maar o wee, geen portefeuille te bespeuren. Ook in mijn rugzak en laptopzak geen portefeuille. Enige mogelijkheid: laten liggen in de taxi. Probleem: de taxichauffeur had zijn taxinummer niet opgeschreven. Een hopeloze zaak dus. Daar sta je dan met een internationaal paspoort (gelukkig maar), geen geld, geen bankkaarten, geen niets… Gelukkig hebben mijn collega's mij uit de nood kunnen helpen, maar ik ben niet van plan dit een tweede keer tegen te komen. Lees maar wat verder als je wat handige tips wil moest dit je ooit overkomen in Italie…

Hier dus enkele tips voor de reiziger die van plan is zijn portefeuille te verliezen…

Tip 1 De carabinieri in Italie spreken geen Engels (en zelfs gebrekkig Italiaans). Zonder vertaler ben je daar dus volstrekt machteloos. Die gasten willen ook wel alle details weten inclusief alle nummers van kaarten, identiteitskaart, rijbewijs en dergelijke. Gelukkig had ik die allemaal op mijn laptop staan.

Tip 2 Zorg dat je een PV krijgt van de carabiniere waar exact instaat wat er juist gebeurd is in wat je juist verloren hebt. Je heb dit later nodig in Belgie om nieuwe documenten aan te vragen.

Tip 3 Zorg dat je altijd de nummers van Card Stop en dergelijke in je GSM geprogrammeerd hebt (+32 70 344 344 voor Card Stop). American Express heeft daar zijn eigen nummer voor. Hoe sneller je je kaarten kan blokkeren, hoe veiliger. Een Shell tankkaart kan je trouwens ook via Card Stop blokkeren, op voorwaarde dat je het nummer van je kaart hebt.

Tip 4 Wanneer je Card Stop belt, dan wordt automatisch de procedure in gang gezet om nieuwe bankkaarten te krijgen. Idem dito bij American Express. Helaas werkt dit niet voor een Shell Europe kaart. Die moet je zelf opnieuw aanvragen.

Tip 5 Zorg dat je altijd zowel je internationaal als ook je Belgisch paspoort mee hebt. Gelukkig had ik mijn internationaal paspoort anders moest ik nog eerst langs de ambassade om een nieuw te krijgen. De enige ambassade die we trouwens te pakken gekregen hebben is die van Rome, en dat is nu niet bij de deur.

Tip 6 Zorg ook dat je niet al je cash in je portefeuille steekt. Als je die kwijt bent heb je geen cent meer op zak, en ook geen bankkaart om geld af te halen…

Tip 7 Zorg trouwens ook dat je altijd een recutje krijgt van de taxibestuurder. Zorg dat het taxinummer er op vermeld staat voor je uit de taxi stapt. Zonder dit nummer is er geen manier om de naam van de taxi te achterhalen. De meeste taxi's lijken gigantisch op elkaar namelijk…

Tip 8 Eenmaal terug in Belgie moet je het verlies van je portefeuille ook aan de Belgische politie aangeven. Die geven je een attest dat gelijk is aan een voorlopige identiteitskaart. Je krijgt ook een attest dat aangeeft dat je je rijbewijs kwijt bent, maar dit telt niet als een vervanging voor je rijbewijs.

Tip 9 Om een nieuwe identiteitskaart en rijbewijs aan te vragen kan je direct van de politie naar de dienst bevolking gaan. Zorg wel dat je wat centjes hebt en 4 pasfoto's. Een nieuw rijbewijs krijg je onmiddelijk mee, op een identiteitskaart moet je even wachten.

U weze dus gewaarschuwd.

Zoals ik al eerder had laten vallen, moest ik volgende week voor het werk naar Zuid-Afrika (Kaapstad en Johannesburg). De bedoeling was om zondagavond te vertrekken en volgende week vrijdag terug te vliegen. Helaas pindakaas, gisteren kreeg ik om 12u30 van de klant daar een email om te zeggen dat ze helemaal niet klaar waren en dat het dus geen zin had dat we daar onze tijd kwamen verdoen. Daar staat een mens dan met een hoop vliegtuigtickets ter waarde van een een gemidddeld maandloon, en ben je er dus niets mee. Geen reebok op mijn bord dus volgende week, maar rasechte Belgische kost. Het voordeel natuurlijk is dat ik helemaal niet vermoeid zal zijn van het reizen en een weekje kan genieten van lekker thuis zijn met Fioontje.

Trouwens, op 21 juli allemaal met de auto richting Brussel en even afrijden aan het Texaco station in Groot-Bijgaarden. Peter van de Veire geeft er ’s morgens tussen 5 en 9 een barbecue. Reden genoeg om er dus even de gele eend voituur te parkeren. Wie komt er nog?

Zoals jullie al hebben kunnen lezen, mocht ik vorige week twee dagen vertoeven in Lissabon, Portugal. Lekker weer, zo’n 30 graden, maar veel heb ik er niet van gezien want ik heb de hele dag hard moeten werken. Toch heb ik een anderhalf uurtje gehad om wat fototjes te maken van de buurt. Het hotel was Pousada D. Maria I, even buiten Lissabon. Een prachtig roze gebouw die geklasseerd blijkt te zijn. Normaal een prijzig hotel, maar onze klant heeft een overeenkomst met het hotel waardoor we een zeer mooie prijs kregen. Achter het hotel ligt een kleine legerbasis waar iedere morgen met veel zwier, zwaai en lawaai de wacht wordt gewisseld. Na twee keer logeren in het hotel heb ik nog steeds de kans niet gehad om dat schouwspel te mogen zien.

Trouwens, Fioontje zouden ze een Nobelprijs moeten geven voor het vroege opstaan en het lange opblijven om Duckje naar en van de luchthaven te gaan halen! Wat zou ik zonder Fioon zijn?