Zaterdagavond. "Tijd voor een filmpje", dachten wij ten huize Claerhout-Debergh. Zo voegden we de daad bij het woord en gingen naar film van acht uur in Studio Koksijde. De keuze was snel gemaakt en met veel verwachtingen gingen we de zaal binnen. Op het grote doek een extra lange aflevering van The Simpsons. Dit kon gewoon niet meer stuk, tot de film ongeveer een half uur bezig was. We hadden het graag anders gezien, maar De Morgen had gelijk. De makers van The Simpsons zijn beter in een sprint dan in een marathon.

Little Children. Mooi verhaal, mooi gefilmd en acteerprestaties om kiekevel van te krijgen. Waarom Kate Winslet de Oscar niet kreeg, blijft ons een raadsel.

Gisteren was het bioscoop avond ten huize Claerhout-Debergh. Door de plensende regen en de moddigere parking richting Decascoop in Gent. Doel: filmzaal nummer 9. Wanneer: 20u30 ’s avonds. Programma: Wallace & Gromit – Curse of the Were-Rabbit. Iedereen kent het duo waarschijnlijk wel van hun eerdere filmpjes, maar deze keer verslaan ze alle records. Een volledige film met zichzelf in de hoofdrol. Om je kreupel te lachen, als was het maar voor het legendarisch vettig Engels accent. Als je nog niet bent gaan kijken, niet treuzelen, gewoon doen! Voor de mensen die niet aan dit genre zijn, dan moet je eens afzakken naar Studio Koksijde en gaan kijken naar Les Parrains. Franse humor in combinatie met een gangsterfilm en een haardroger. Hilarisch! Een mens wordt gelukkig nooit te oud voor leuke films, vind je niet?

Veel hebben we over de nieuwe film niet gehoord, maar het is een dijk van een film. Van mij mag je hem gerust naast een film zoals “De zaak Alzheimer” zetten. Het is het verhaal van een vader die op zoek gaat naar zijn dochter en daardoor verwikkeld geraakt in het leven van een klein Waals dorpje. Je leest er meer over op de website van filmmakers.

Dit weekend zijn Fioontje en mijzelf nog eens naar de film geweest, op verplaatsing. Geen Decascoop in Gent maar wel Studio Koksijde. Zaterdagavond zijn we naar de film Hotel Rwanda gaan kijken. Het was even schrikken want je wordt met je neus op de feiten gedrukt. We moeten beschaamd zijn als Belgen want al ik de film goed begrepen heb zijn wij degene die ooit de Rwandezen ingedeeld hebben in Hutu’s en Tutsi’s, en dit enkel op lichamelijke kenmerken. Als je daarbij rekent dat heel die genocide 1000000 slachtoffers gemaakt heeft, dan kan je alleen maar stil zijn…

Er moeten veel meer novemberweekends zijn want dan mogen we langer slapen en zijn er veel goeie films op de televisie. Gisteren was het de beurt aan “Le fabuleux destin d’Am?lie Poulain”, morgenavond is het op VT4 de beurt aan “Forrest Gump” met Tom Hanks. Allemaal kijken dus op VT4. Het spektakel begint om welgeteld 21u30, winteruur.

Voor de mensen die de film “Le fabuleux destin d’Am?lie Poulain” nog niet gezien hebben (waarbij ik met schaamrood op mijn kaken moet toegeven dat ik een van die mensen ben), vanavond allemaal kijken naar TV1. Te zien op TV1 dus vanaf 21:35u.

En het is een echte aanrader. Super toffe film. Leuke details, droge en soms absurde humor, lekkere muziek, goede acteurs, … En dat allemaal niet zo heel ver van ons deur gefilmd. visit

Wat een giechelende meidenfilm. Onvoorstelbaar. Ik moet je er waarschijnlijk niet bij vertellen dat het een film is die me niet zo echt lag. Het idee is niet slecht, maar het kon mij niet echt bekoren. visit

Ik heb mij gisteren nog eens gewaagd aan een filmpje bekijken. Op aanraden van mijn broer heb ik gisteren Bowling for Columbine gekeken. Eigenlijk is het niet echt een film, maar eerder een documentaire over de schietpartij die gebeurd is op de Columbine school in Amerika. Hoe langer ik naar de film keek, hoe meer het gevoel me bekroop dat Amerikanen een gek volk zijn waar ik eigenlijk niet veel moet van weten. Nee, ik ben geen racist. Ik ben gewoon geen Amerika-minded persoon.

Toch kan ik iedereen van harte aanraden van deze film eens te bekijken. Het zit knap in elkaar en het blijft interessant van de eerste tot de laatste seconde. Er zit onder andere een leuk gesprek in met Marilyn Manson. Toen Marilyn gevraagd werd wat hij die kinderen zou zeggen moest hij daar geweest zijn, dan was zijn antwoord: “Ik zou niets zeggen, maar ik zou luisteren naar wat die kinderen te vertellen hebben. Dat hebben nog veel te weining mensen gedaan”.

Het is dan ook meer dan terecht dat deze film diverse awards in de wacht gesleept heeft. Een dikke aanrader als je het mij vraagt!