Op 6 december was het weer zover. De goede Sint komt weer eens langs om alle brave kindjes enkele cadeautjes te brengen. Norah moet wel heel braaf geweest zijn want ze kreeg een overvloed aan cadeau’s. En snoep, vooral heel veel snoep. Alleen had papa de dag erna een beetje last van teveel snoepjes… Gelukkig kunnen we er weer een jaartje tegen :-)

Dit weekend zijn we met een collega van Fiona naar Sealife in Blankenberge geweest. Norah en Hannah hadden het alletwee ongelofelijk naar hun zin. Ook de mama’s en de papa’s hadden het dik naar hun zin. Zalig om in die tunnel onder het aqarium te lopen en een grote schildpad of haai boven je hoofd te zien zwemmen. Dat zou nog een leuk en ontspanned idee zijn voor in de woonkamer.

Eindelijk de tijd gevonden om wat foto’s van Norah’s doop en haar eerste verjaardag online te zetten… Wat is dat eerste jaar toch snel voorbijgegaan. Ik zie de geboorte nog zo voor mij.

Onze kleine spruit kan steeds meer en meer. Opstaan is geen probleem meer, alleen nog het vallen kan soms nog wat roet in het eten gooien. Brabbelen doet ze als de beste, maar van wie ze dat mee heeft weten we niet echt. Kruipen gaat nu nog sneller als daarvoor. September was ook de maand van de eerste twee tandjes. Wees gewaarschuwd want bijten kan hard zijn… Geniet maar mee van de foto’s.

De tijd gaat zo snel en we zijn al weer een maandje verder. Norah begint nu langzaam tekenen te vertonen van de eerste tandjes wat natuurlijk de nodige huilbuien met zich meebrengt. Soms denken we, nu komen ze, die tandjes, maar dan blijkt het weer loos alarm te zijn. Het kruipen begint ook steeds beter te lukken, maar de techniek moet nog een beetje bijgeschaafd worden. Op naar een volgende maand.

Wat hebben we ervan genoten. Die verse zeelucht, die gezellige drukte en een stralende zon. Ook meter Debby en zotte Hendrik waren van de partij. Al snel hadden ze de kleine uit onze handen gekaapt om ermee op de dijk te lopen pronken. En eerlijk waar, ze deden dat goed.

Juli, het was me weer een maand! Onze kleine meid is zo een zes maand oud en ze heeft haar eerste echte logeerpartij bij de oma’s en opa’s achter de rug. Een mens moet creatief zijn é als de crèche gesloten is. Ondertussen groeit ze en speelt ze en eet ze en zit ze geen seconde meer stil (van wie zou ze dat meehebben?)… Geniet maar van de fotootjes!

Het is stilletjes en onwennig ten huize Yellow Duck en co. Deze week is de creche gesloten dus gaat onze kleine eend op visite bij de oma en opa. Deze week is Norah in Veurne en volgende week in Brugge. Ik moet eerlijk zeggen dat het vreemd is om onze kleine spruit niet thuis te hebben. Opstaan wordt opeens een stuk moeilijker, er moeten geen flessen gegeven worden, geen pampers verversen. Een nare ervaring. We moeten ons telkens bedwingen om niet de telefoon te nemen om even te bellen hoe het gaat, want ze heeft het reuze naar haar zin. Deze avond hebben we beloofd niet te bellen… Hopelijk zijn die twee weken snel weer om zodat we weer gezellig met ons drie thuis zijn.

We zijn weer een maandje verder in het leven van de kleine Norah. Intussen is er al weer zo veel veranderd. Norah eet nu heel graag groetenpap (rode biet, wortel, spinazie en prei hebben we al gegeten). Sinds kort draait Norah nu ook zelf van de rug naar de buik en terug. De windpokken heeft ze ook al achter de rug en voeten eten is haar nieuwe hobby. Kijk maar even mee.

Op verzoek enkele foto’s van de slaapkamer van Norah.

Vorig weekend was het dan zover voor de kleine Norah. Nu ze vier maand oud is wordt het tijd om ook eens iets anders dan melk op het menu te zetten. Fruitpap dus. Zoals je kan zien heeft Norah er veel zin in. Ondertussen zijn we al een weekje verder en eet Norah met veel smaak en goesting die lekkere papjes. Smakelijk!

We zijn alweer een dikke maand verder en onze kleine spruit blijft ons verbazen. Het is wonderbaarlijk te zien hoeveel onze Norah verandert op die korte tijd. Ondertussen is Norah al de drie maand gepasseerd en heeft ze er al een weekendje Duitsland opzitten. Sinds vorige week gaat Norah ook voltijds naar de creche hier in Beernem. Een grote aanpassing voor zowel Norah als ook voor de mama en de papa. Onze organisatorisch talent is nog niet tip top in orde, maar we komen er langzaam maar zeker uit. Morgen is weer een grote beproeving want dan moeten Fioon en ikzelf allebij voor de eerste keer samen gaan werken. Hopelijk komt dat allemaal goed…

Was me dit even een vermoeiend weekend. Na een hele zondagmiddag in de belangstelling te staan is het hoog tijd om even uit te rusten. Bedankt voor alle mensen die aanwezig waren. Hopelijk hebben jullie evenveel van de middag genoten als wij.

Hieronder volgt een wegbeschrijving voor een alternatieve route.

Afrijden in Loppem
Richting Brugge station rijden
Op het groot rond punt afslaan richting ‘t Zand
Onder ‘t Zand doorrijden
Aan de eerste lichten in de bocht meedraaien naar rechts
Aan de tweede lichten rechtdoor
Aan de derde lichten rechtdoor
In de bocht meedraaien naar links (met aan de rechterkant de brandweer)
Over de brug rijden en rechtdoor
De baan steeds blijven volgen richting Dudzele

In Dudzele zal er bewegwijzering aangebracht zijn.

Moest je de weg niet vinden, aarzel dan niet om ons een belletje te geven.

Het adres is nog steeds:

Basisschool De Lenaard
Sint-Lenardsstraat 58
8380 Dudzele

Tussen de voedingen en pampers door hebben we toch nog wat tijd gevonden om een beetje foto’s van onze kleine spruit online te gooien. Ondertussen zijn we al twee weken thuis en nog steeds druk bezig met het vinden van onze draai. We weten ondertussen al dat Norah rond 9 uur ’s avonds haar huiluurtje heeft, en geloof ons vrij, huilen kan ze als de beste. Vandaag is Norah voor het eerst op stap geweest met de mama, in de draagdoek. Dat was pas een ervaring voor dochter en mama. Volgende keer is de papa aan de beurt.

Ondertussen weten we ook dat de akte van onze nieuwe woonst binnenkort verleden wordt. We kunnen deze maand dus niet enkel met kinderplezier maar ook met verhuisplezier vullen. Het zal toch een groot gemak zijn eenmaal we verhuisd zijn, want hier in Gent is het echt te klein aan het worden. Eindelijk een grote woonkamer, een tuintje en een keuken met genoeg plaats. Wat een zalig vooruitzicht.

De mama en papa van Norah waren zo in de wolken met hun dochter dat ze het geboortekaartje niet helemaal goed nagekeken hebben. Er is dus jammer genoeg een zetduiveltje ingeslopen. De wakkere mens in mijn tweelingsbroer had direct gezien dat het rekeningnummer van de pamperrekening een nummertje miste. De correcte pamperrekening is dus 652-9023829-01. Onze excuses voor de verwarring…

De papa heeft het nog steeds moeilijk om ’s avonds zijn kroost in het moederhuis alleen te laten om thuis te gaan slapen. Het is een vreemd gevoel thuis te komen en alles kil en koud aan te treffen. Dan lig je daar moederziel alleen in je bed zonder je dochter en vrouwke. Er is wel één zeer goede remedie voor: snel slapen en vroeg opstaan. Dat zal onder het papa-gevoel vallen veronderstel ik?

Onze kleine spruit blijft ons verbazen dag na dag. Haar zwarte kijkers beginnen steeds meer op onderzoek uit te gaan. Schreeuwen doet ze nog maar enkel als het eten op zich laat wachten, maar het bad, de pampers en slapen heeft ze al helemaal onder de knie. Onze gyneacologe is er zeker van dat het een “vree wijze meid” zal worden. Dat belooft!

Nog snel even een cd’tje van Norah Jones opleggen om mee te slapen gaan…

Norah, mama en papa zijn nu al enkele dagen verder en we boeken veel vooruitgang. De borstvoeding begint steeds beter te gaan en we leren Norah steeds beter en beter kennen. Intussen zijn ook de geboortekaartjes in de enveloppen gestopt en op de post gedaan. Hou dus maar je brievenbus in de gaten!

Met veel trots mochten we Norah gisteren verwelkomen. Norah was er om 11u40, woog 3,555 kg en is 47,6 cm groot. Het is een flinke meid en helemaal in haar nopjes samen met de mama en de papa. Nu gaan we snel weer genieten van ons drietjes…