Zaterdagavond was het weer zover: Benenwerk 2009. Het is een jaarlijkse traditie geworden om met de oud-leiding van de Zeescouts naar dit leuke dansfestival in de Brugse binnenstad te gaan. Telkens weer spreken we af voor de salsa initiatie in het Astridpark. Jaar na jaar begint ondergetekende terug vanaf nul en heeft hij de grootste moeite om te volgen. We hebben ons vooral goed geamuseerd en veel bekend volk tegengekomen. Die gastjes waar we toen leiding van waren zijn ondertussen volwassen geworden. Desondanks blijven het leuke gasten die hun oud-leiding toch nog herkenden ;-)

Er is zo’n klein straatje in Brugge waar je telkens een glimlach op je gezicht krijgt als je daar door loopt. Aan een van de muren hangen 4 plexi bordjes met leuke uitspraken die lekker gevat zijn. Gek genoeg zit er ook een grond van waarheid in de gezegden op deze bordjes. Persoonlijk vind ik die van de zee een van de leukste (zeker nadat ik moest terugdenken aan onze wandeling in Blankenberge van een hele tijd geleden). Helaas ontsnapt de naam van de straat mij, maar dat zal aan de leeftijd liggen vrees ik…

Ook tijdens dit vaarseizoen vond het jaarlijkse Drenkelingenfeest plaats bij de Zeescouts van Brugge. Als oude rot in het vak gingen Fioon en ikzelf samen met Bernard een kijkje nemen. Na de grote opening was het tijd voor de oudsten van elke tak om over te gaan naar een nieuwe tak. Traditioneel is dit een festijn voor de liefhebbers van viezigheid. Modder, verf, bloem, water, bruine zeep zijn allemaal de revue gepasseerd. Dit resulteert natuurlijk in veel vuile was en overuren voor de douches. Geniet maar even mee.

De eend en de ster hebben zo hun vaste gewoontes. Om de zoveel weekends zakken we eens af naar Brugge om de eend zijn familie een bezoekje te brengen. Keer op keer kunnen we het dan ook niet laten om even de beentjes te strekken in de Brugse binnenstad. De markt (op zaterdagvoormiddag), de winkelstraten en de Wollestraat staan steeds op het programma. We sluiten steevast af met een koffie op de markt. Onze favoriete stek is de Craenenburg op de markt. De enige brasserie op de markt van Brugge waar de koffie een eerlijke prijs heeft. Als je dan nog onder de baan het gratis magazine Rif Raf meepikt bij de IMS in de Noordzandstraat, dan ben je gelijk weer op de hoogte van de laatste nieuwtjes op muzikaal gebied.

Bij mijn ouders in Brugge hadden de vogeltjes een nieuwe thuis gevonden. Onder de carport hadden meneer en mevrouw vogel samen een nestje gebouwd, en voor je het weet liggen daar natuurlijk een viertal eitjes in. Een paar weken later waren de eitje uitgekomen en konden we de vogeltjes in hun volle pracht bewonderen. Zodra je dichterbij komt gaan alle bekjes dezelfde kant de lucht in en blijven ze muisstil zitten. Best wel fotogenieke beestjes. Intussen zijn ze helaas al weer weg.

Naar nu al jaarlijkse traditie zijn we (pa, ma, tim, bert, fioon en ikzelf) zondag naar de start van de Ronde van Vlaanderen gaan kijken in Brugge. De felle regen trotserend zijn we aan het eind van de Katelijnestraat gaan staan waar we alle renners mooi zagen langsfietsen. Daarna op naar Tim zijn onderkomen om een hapje en een drankje te nuttigen. Vanuit de zetel bij Tim kan je trouwens zeer leuke foto’s maken, vandaar dus geen foto’s van renners deze keer…

Zoals sommige mensen misschien al weten is mijn broer Bert op zoek naar een huisje in Brugge. Samen met Fioon en mama Claerhout hebben we er al heel wat bezocht, en telkens vraag ik me af hoe mensen in zo’n omstandigheden kunnen (over)leven. Huizen vol rommel waar je niet meer kan over kijken is geen uitzondering. Kamers waar het stinkt van de hash (de zoon rookt blijkbaar niet enkel gewone sigaretten), tuinen waar je het gras niet meer kan zien van de rotzooi zijn alledaagse kost. Daarom, een kleine foto-tentoonstelling. Geniet er maar van!

Help! Tim heeft hulp nodig voor zijn nieuwe woonst. Het probleem is de kubus op de gelijkvloers waar zijn badkamer in verstopt zit. Voor het ogenblik is die kubus nog in een ruwstaat, en heeft dringend nood aan een laagje verf. De vraag is natuurlijk welke kleur we daar op gaan schilderen. Even een digitaal kiekje genomen, wat in Adobe Photoshop aangepast, maar we komen er niet aan uit. Alle hulp is dus welkom. Je kan het Photoshop bestand downloaden (2,77 MB) en zelf aan de slag gaan. De leuke combinaties stuur je maar door via mail naar de gele eend, en die zorgt er voor dat ze allemaal terecht komen.

Hieronder vind je alvast enkele kleurcombinaties die wij gevonden hebben.

Twee weekends geleden hebben Fioon en mijzelf onze fiets eens van stal gehaald en een tochtje langs de Damse vaart gemaakt. Op naar de boekenmarkt in het pittoreske Damme. Een gezellig dorpje met op de markt een mini boekenbeurs. Een ideale plaats om goedkoop aan boeken te komen. Afdingen is de boodschap! Kost het boek 10 euro, dan vraag je vriendelijk of je het voor 5 euro kan krijgen, en je krijgt het voor 6 euro mee. Een winst van 4 euro dus. We zijn thuisgekomen met 4 boeken: De honden van Babel (Carolyn Parkhurst), Huis in zee (Esther Freud), Blindeman (Ian Rankin) en Paarse Hibiscus (Chimamanda Ngozi Adichie). Veel leeswerk dus, maar mijn jaarlijkse vakantie staat voor de deur, dus veel tijd om te lezen.

Deze middag was ik aan het kuieren door Brugge. Net wanneer ik de lens van mijn camera wil wisselen, zie ik voor me een auto van de rijschool. De instructeur geeft aan de leerlinge aan dat ze even moet stoppen aan de kant van de weg. Ik blijf rustig mijn lens verwisselen, en wat zie ik. Ze stappen samen uit en gaan even een boodschap gaan doen. Ik heb direct van de gelegenheid gebruik gemaakt om er een kiekje van te maken. Dit is weer zo’n typisch voorbeeld van hoe het niet moet. En dan nog met de rijschool. Straf!

Voor een poort en langs de gele lijn. Je moet het maar doen. Mij hebben ze altijd verteld dat zoiets niet mag en dat je daar een boete voor kan krijgen. Zou ik de foto eens opsturen naar de rijschool en om tekst en uitleg vragen? Ben benieuwd wat hun reactie zou zijn.

Brugge heeft vele mooie verborgen plaatjes. Je moet ze weten zijn, en je mag van geluk spreken als toeristen ze nog niet ontdekt hebben. Tijdens de zomermaanden loopt het toeristengehalte in Brugge namelijk serieus op en worden er piekmomenten genoteerd. Vandaag zijn we zo wat half Europa tegen het lijf gelopen. Fransen, Duitsers, Nederlanders, noem maar op. Ze zijn allemaal de revue gepasseerd. Gelukkig hadden we tussendoor nog wat tijd om kiekjes te maken.

Bert en Ernie bestaan niet enkel op de televisie. Ook in Brugge heb je kans om ze tegen het lijf te lopen. Op het Simon Stevin plein is er een chocolade winkel waar het altijd de moeite is om eens in de vitrine te gaan kijken. Het is ongelofelijk wat ze daar kunnen klaarspelen met chocolade. Toen we vandaag eens gingen gaan piepen, vonden we zowaar Bert en Ernie in een chocolade versie aan. Om je vingers van af te likken!